Ο ομαλός λειχήνας είναι ένα αυτοάνοσο νόσημα με πολλές κλινικές εικόνες. Μπορεί να εμφανιστεί στο δέρμα με μικρές κόκκινες βλατίδες (σπυράκια) τα οποία συνοδεύονται από έντονη φαγούρα. Επίσης μπορεί να εμφανιστούν αλλοιώσεις στο στοματικό βλεννογόνο δημιουργώντας επώδυνες βλάβες. Ο θυλακικός λειχήνας αφορά το τριχωτό της κεφαλής και είναι πολύ συχνός στις γυναίκες άνω της ηλικίας των 40 με 50 ετών με αργή χαρακτηριστική πορεία αραιώνοντας τα μαλλιά και οδηγώντας σε ουλωτική αλωπεκία δηλαδή σε μόνιμη καταστροφή των τριχών. Γι’ αυτό τον λόγο η πρώιμη διάγνωση της νόσου οδηγεί σε καλύτερο θεραπευτικό αποτέλεσμα για τις γυναίκες με αυτό το πρόβλημα.

Η λοίμωξη από τον ιό του απλού έρπητα αφορά τον ερπητοϊό 1 και 2. Αυτοί οι δύο ιοί είναι υπεύθυνοι τόσο για την ερπητική λοίμωξη στα χείλη αλλά και σε άλλες περιοχές του σώματος αλλά και για την ερπητική λοίμωξη στα έξω γεννητικά όργανα. Ο ερπητοϊός 1 ευθύνεται κυρίως για τις λοιμώξεις του επιχείλιο έρπητα ενώ ο ερπητοϊός 2 ευθύνεται για τις λοιμώξεις των γεννητικών οργάνων. Δυστυχώς δεν έχουμε την θεραπεία εκρίζωσης της λοίμωξης από τους ιούς αυτούς αλλά έχουμε θεραπείες φαρμακευτικές τοπικές ή από του στόματος που μειώνουν την διάρκεια αλλά και την συχνότητα των υποτροπών.