Η ψώρα είναι μια παρασίτωση του δέρματος στον ανθρώπινο οργανισμό. Οφείλεται σε ένα μικροσκοπικό παράσιτο το άκαρι της ψώρας το οποίο βρίσκεται πολύ επιφανειακά στην επιδερμίδα , στην κερατίνη στοιβάδα της και προκαλεί στον άνθρωπο έντονο κυρίως νυχτερινό κνησμό. Αποτελεί μια παρασίτωση που μεταδίδεται με τη στενή σωματική επαφή ή με την κατάκλιση σε κλινοσκεπάσματα ανθρώπου που έχει την νόσο. Είναι ένα νόσημα το οποίο αντιμετωπίζεται αποτελεσματικά είτε με τοπική φαρμακευτική αγωγή (λοσιόν) είτε με φαρμακευτική αγωγή από το στόμα.

Ο ομαλός λειχήνας είναι ένα αυτοάνοσο νόσημα με πολλές κλινικές εικόνες. Μπορεί να εμφανιστεί στο δέρμα με μικρές κόκκινες βλατίδες (σπυράκια) τα οποία συνοδεύονται από έντονη φαγούρα. Επίσης μπορεί να εμφανιστούν αλλοιώσεις στο στοματικό βλεννογόνο δημιουργώντας επώδυνες βλάβες. Ο θυλακικός λειχήνας αφορά το τριχωτό της κεφαλής και είναι πολύ συχνός στις γυναίκες άνω της ηλικίας των 40 με 50 ετών με αργή χαρακτηριστική πορεία αραιώνοντας τα μαλλιά και οδηγώντας σε ουλωτική αλωπεκία δηλαδή σε μόνιμη καταστροφή των τριχών. Γι’ αυτό τον λόγο η πρώιμη διάγνωση της νόσου οδηγεί σε καλύτερο θεραπευτικό αποτέλεσμα για τις γυναίκες με αυτό το πρόβλημα.